Mazury.PC.pl - wypoczynek na Mazurach - domki, agroturystyka, kwatery, ośrodki wczasowe, hotele, pensjonaty, pokoje, stanice, pola namiotowe, czartery jachtów.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Węgorzewo jest miastem położonym nad Kanałem Węgorzewskim i Mamrami, na końcu północnej części Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Jak podają historycy w średniowieczu tereny te były zamieszkiwane przez staropruskie plemię Galindów.  Był tu obronny gród, który został zdobyty przez Krzyżaków. Na miejscu grodu Krzyżacy wybudowali mały drewniany zamek, który wraz z okoliczną osadą został zniszczony przez Litwinów. W 1398 roku Krzyżacy budują murowany zamek, który mieści się na wyspie utworzonej przez rzekę Węgorapę.  W XVI i XVII wieku ówczesny Angerburg (dawna nazwa Węgorzewa) był trapiony licznymi pożarami oraz chorobami. Zwarta drewniana zabudowa i brak kanalizacji sprzyjały klęskom. Jak podają kroniki w latach 1709-1710 na dżumę zmarło ponad tysiąc osób. Wojny napoleońskie nie zahamowały w większym stopniu rozwoju miasta.

Mieszkańcy miejscowości utrzymywali się głównie z rybołówstwa, rolnictwa i pracy w tartaku. W XIX i XX wieku częściowo uregulowano Węgorapę i rozpoczęto budowę Kanału Mazurskiego. Okres międzywojenny to, podobnie jak w innych miejscowościach, rozkwit turystyki. Warto tu nadmienić, że miejscowość specjalizowała się w sporcie bojerowy.  A na Święcajtach odbyły się nawet mistrzostwa Europy w tej dyscyplinie sportowej. W czasie II Wojny Światowej w okolicach Węgorzewa wojska niemieckie wybudowały wiele umocnień i bunkrów. Przykładem mogą być bunkry w Mamerkach i Pozezdrzu. W styczniu 1944 roku rozpoczęły się dotkliwe bombardowania miasta, które w znacznym stopniu zostało zniszczyły zabudowę miasta. Znaczna część mieszkańców ewakuowała się  przed armią frontu białoruskiego. Dopiero 23 maja 1945 roku sowieci przekazali władzę Polakom. Po wojnie cała infrastruktura turystyczna była zniszczona i 85% domostw nie nadawało się do zamieszkania. Dotkliwe szkody poniosły też okoliczne wsie. Rozpoczął się okres mozolnej odbudowy. Jak podają spisy ludności w 1946 roku Węgorzewo miało zaledwie ponad 1100 mieszkańców. Krótko później trafiła do miasta spora część ludności z akcji "Wisła". Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte to rozkwit turystyki. Miejscowość stała się popularna wśród turystów. Przywrócono żeglugę pasażerską, do Węgorzewa zawijało co raz więcej żeglarzy. Obecnie miejscowość może się poszczycić ładną plażą nad Mamrami, portem i całkiem pokaźnym zapleczem turystycznym. Bez wątpienia Węgorzewo jest interesującą miejscowością turystyczną, godną odwiedzenia.