Mazury.PC.pl - wypoczynek na Mazurach - domki, agroturystyka, kwatery, ośrodki wczasowe, hotele, pensjonaty, pokoje, stanice, pola namiotowe, czartery jachtów.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Giżycko to turystyczne miasto położone na Mazurach pomiędzy dwoma dużymi jeziorami: Kisajno i Niegocin. Miasto leży na Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Przez liczące około 30 tysięcy mieszkańców miasto biegnie Kanał Łuczański, który łączy oba jeziora i należy do szlaku żeglownego. Mimo, iż najstarsze ślady bytności człowieka z okolic Giżycka sięgają daleko dalej, to pierwsze wzmianki pisane o tym obszarze znalazły się już w drugim stuleciu naszej ery w dziełach Tacyta i Ptolemeusza z Aleksandrii. W tych czasach tereny te zamieszkiwały ludy bałtycko-pruskie. Zostały one wyparte przez Zakon Krzyżacki, który  około 1340 roku pomiędzy jeziorami zbudował gród obronny, który został nazwany Lötzen. Do roku 1820 dawne Giżycko (Lötzen) należało do powiatu Ryn. Największy pożar w dziejach miasta wybuchł w 1822 roku.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Gołdap to uzdrowiskowe miasto leżące w północno-wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego. Przed czasami Krzyżaków tereny Gołdapi i okolic zamieszkiwało pruskie plemię - Jaćwingowie, którzy utrzymywali się z hodowli, myślistwa, rybołówstwa, zbieractwa. Plemiona pruskie nie tworzyły organizacji państwowych. Były często podbijane przez sąsiadów. Krzyżacy nie wywarli większego wpływu na Gołdap, który swój początek zawdzięcza założeniu w 1524 roku dworu Wróbel podporządkowanemu staroście węgorzewskiemu, w Węgorzewie. W latach 1710-1740 osiedliło się tutaj sporo Polaków i Niemców. XIX wiek to przełom dla rozwoju gospodarczego Gołdapi była budowa kolei. W Stańczykach podziwiać można wiadukty z tego okresu. A drugiej połowie XIX wieku w Gołdapi pracują dwie gorzelnie, młyn, dwa browary, trzy tartaki. Miasto posiadało drukarnię, cegielnię, gazownię, rzeźnię i wodociągi. Jak podają historycy w czasie I Wojny Światowej miasto poważnie zostało zniszczone. Przed II Wojną Światową miasto i jego okolica cieszyło się dużą popularnością wśród myśliwych, którzy chętnie polowali w Puszczy Rominckiej, gdzie obecnie jest park krajobrazowy.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Kruklanki to niewielka turystyczna miejscowość leżąca nad pięknym, dużym jeziorem Gołdopiwo w pobliżu Puszczy Boreckiej. Miejscowość nigdy nie posiadała praw miejskich. Początki tej turystycznej wsi sięgają 1545 roku, kiedy to została założona przez Jana Bębelnika. Początkowo mieszkańcami byli głównie Polacy. Największym zabytkiem miejscowości jest kościół, który został wybudowany przez mieszkańców w 1574 roku. Jak donoszą księgi historyczne powstał on dzięki dobrze prosperującej wsi i najbliższej okolicy. Mimo, że Kruklanki wielokrotnie dotykały dotkliwe pożary, to kościół ocalał i do dziś jest cennym zabytkiem architektury wschodniopruskiej.  Rok 1710 był okresem dżumy na Mazurach. Epidemia nie ominęła Kruklanek i zebrała spore żniwo. XIX wiek to rozwój kolejnictwa na Mazurach.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Mikołajki są malowniczą miejscowością turystyczną, która leży nad jeziorami Tałty i Mikołajskim, należącymi do Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. W czasach przed bytnością Krzyżaków, znajdowała się tutaj staropruska osada. Mieszkańcy trudnili się rybactwem, tkactwem, wyrębem i spławianiem drzew. Pierwsza wzmianka o Mikołajkach pojawiła się w 1444 roku. Wtedy to Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego, Konrad von Erlichshausen, nadał Wawrzyńcowi Prusowi ziemie położone obok wsi kościelnej Mikołajki. Nazwa miejscowości pochodzi  od Św. Mikołaja. Święty Mikołaj był według legend opiekunem żeglarzy i przejść wodnych. Krzyżacy w Mikołajkach posiadali monopol na połów ryb, które eksportowali. Posiadali oni także wpływy z opłat od każdego korzystającego z mostu, znajdującego się na przesmyku między jeziorami.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Tereny dzisiejszego Mrągowa zamieszkiwały kiedyś Galindowie. Po nich na te ziemie przybyli Krzyżacy, którzy założyli tutaj strażnicę, wokół której powstała osada. Osada rozwijała się i w końcu otrzymała prawa miejskie, które nadał Konrad von Jungingen. Podmokły teren, okoliczne jeziora sprawiły, że Sensburg (dawna nazwa Mrągowa) posiadał gęstą drewnianą zabudowę i nie posiadał murów obronnych. Zwarta drewniana zabudowa miasta doprowadziła do wielu poważnych pożarów miasta. I tak w czasie najazdu Tatarów spłonęło wiele budynków oraz w 1698 roku miasto prawie doszczętnie pochłonął żywioł (ok. 130 budynków), razem z ówczesną siedzibą rady miasta na rynku. Ostatni większy pożar miejscowości miał miejsce w 1822 roku. W XIX weku przystąpiono do prac melioracyjnych, które doprowadziły do osuszenia podmokłych terenów.